Skrzynia kujawska natomiast jest nie tylko dobrze znana, ale należy do najbardziej zdobnych w Polsce. I pod tym względem może walczyć o pierwszeństwo z krakowską i opolską (z Opola śląskiego). Dominanta żywych, jasnoczerwonych i zielonych tonów, w połączeniu z bujnym ornamentem kwiatowym, zakomponowanym szeroko i wypełniającym prawie całą płaszczyznę frontową skrzyni czyni z niej jeden z najcenniejszych przykładów stylu ludowego w tej jego odmianie, gdzie symetria i rytm splatają się z takim bogactwem dekoracyjnych motyw w i ich elementów, że ginie i zatraca się główna zasada podziału płaszczyzny. Pokrewny stylistycznie skrzyniom kujawskim jest ornament innego rodzaju dzieł sztuki ludowej, wytwarzanych we Włocławku, dla Kujaw charakterystycznych, lecz dotąd prawie nie dostrzeganych i oficjalnie do sztuki ludowej nie włączanych. Mam tu na myśli słynne fajansowe misy i talerze wyrobu fabrycznego, przeznaczone w zasadzie dla wsi i stanowiące jeden Z najcelniejszych akcentów barwnych w izbach wiejskich dużej części Polski środkowej i północnej. Ich mocny koloryt i szeroko, swobodnie kładzione plamy barwne, zestawione w kwiatowe girlandy, utrzymane są zdecydowanie w charakterze sztuki ludowej i swoją istotą integralnie do niej należą . Trzecim, wybitnym pod względem kolorystycznym elementem sztuki ludowej omawianego regionu są obrazy. Znamy je z tego terenu w dwu odmianach technicznych malowane na szkle i na papierze. Pierwsze są importem z Dolnego Śląska, drugie zaś należą do typu rozpowszechnionego w Polsce środkowej, południowej i wschodniej, znanego z kilku odmian.